ಬೆಂಗಳೂರಿನ ಕಾಂಕ್ರೀಟ್ ಕಾಡುಗಳ ನಡುವೆ ಅಂದು ಎಂದಿಂತೆ ಬೆಳಗಾಗಿತ್ತು, ಎದ್ದು ತನ್ನೆಲ್ಲಾ ಕೆಲಸಗಳನ್ನು ಮುಗಿಸಿದ ಮೌನಿಯು, ಇನ್ನೇನು ಸ್ನಾನಕ್ಕೆ ನೀರು ಬಿಸಿ ಮಾಡಹೊರಟಿದ್ದ ಅಷ್ಟರಲ್ಲೇ ಆತನ ಮೊಬೈಲ್ ಗುಂಯ್ಗುಡುತ್ತಿತ್ತು. ಮಬೈಲ್ ಕೈಗೆತ್ತಿಕೊಂಡು ಹಲೋ ಅಂದಾಗ ಅತ್ತ ಕಡೆಯಿಂದ ಹಲೋ ಮೌನಿ ನಾನು ಆದಿ ಕಣೋ, ಅದೇ ನಿನ್ನ ರೂಂ ಮೇಟ್ ನ ಫ್ರೆಂಡ್, ನಾನು ಬೆಂಗಳೂರಿಗೆ ಬಂದಿದ್ದೇನೆ ಕಣೋ , ನಿನ್ ರೂಂ ಮೇಟ್ ಗೂ ಹೇಳಿದಿನಿ ಒಂದು ದಿನ ರೂಂ ನಲ್ಲಿ ಇರುತ್ತೇನೆ ದಯವಿಟ್ಟು ಅವಕಾಶ ಮಾಡಿಕೊಡೋ ಅಂದ, ಸರಿನಪ್ಪಾ.. ಎಂದು ಹೇಳಿ ನಾನು ಫೋನ್ ಇಟ್ಟು, ಸ್ನಾನಕ್ಕೆ ಅಣಿಯಾದೆ, ಸ್ನಾನ ಮುಗಿಸಿ ಬಳಿಕ ಕೀಯನ್ನು ಕಿಟಕಿಯ ಬಳಿ ಇಟ್ಟು ಆಫೀಸಿಗೆ ಹೊರಟೆ.
ಆಫೀಸಿನಲ್ಲಿ ಕೆಲಸದ ಒತ್ತಡಗಳ ನಡುವೆ ಮುಳುಗಿದ್ದಾಗಲೇ ಮತ್ತೊಮ್ಮೆ ಫೋನ್ ರಿಂಗಣಿಸಿತು, ಹಲೋ ಮೌನಿ ನಾನು ಆದಿ ಎನ್ನುವ ಅತ್ತ ಕಡೆಯ ದನಿ, ಹಾ ಹೇಳಪ್ಪಾ ಎಂದು ನಾನು ಮಾತು ಮುಂದುವರೆಸಿದೆ. ಲೋ ರೂಂ ಕೀಎಲ್ಲಿಟ್ಟಿದ್ದೀಯಾ ಎಂದು ಕೇಳಿದ್ದಕ್ಕೆ ಅಲ್ಲೇ ಕಿಟಕಿಯ ಬಳಿಯಲ್ಲಿ ಇಟ್ಟಿದ್ದೇನೆ ನೋಡು ಎಂದೆ. ಆಯ್ತು ಎಂದು ಫೋನ್ ಇಟ್ಟ. ನಾನು ನನ್ನ ಕೆಲಸಗಳಲ್ಲಿ ಬಿಝಿಯಾಗಿಬಿಟ್ಟೆ.
ಸಂಜೆ ಕೆಲಸ ಮುಗಿಸಿ ಆಫೀಸ್ ಬಳಿ ಒಂದು ಭೇಲ್ ಪುರಿ ತಿಂದು, ರೂಂ ಕಡೆ ಹೊರಟೆ. ರೂಂ ತಲುಪಿ ಆದಿಯನ್ನು ಮಾತನಾಡಿಸುತ್ತಾ, ಊಟವಾಯಿತೇ ಎಂದು ಕೇಳಿದೆ. ಅದಕ್ಕಾತ ಇಲ್ಲ ಕಾಸಿರಲಿಲ್ಲ ಎಂದ. ಕೂಡಲೇ ಅಯ್ಯೋ ಎಂದೆನಿಸಿತು, ಒಂದೈವತ್ತು ರುಪಾಯಿಗಳನ್ನು ಕೊಟ್ಟು ಆತನಿಗೆ ಊಟಮಾಡಲು ಹೇಳಿದೆ. ಬಳಿಕ ನನ್ನ ಮನದರಸಿಗೆ ಕೆಲ ಕಾಲ ಮೆಸೇಜಿಸಿ ಮಲಗಿ ಬಿಟ್ಟೆ,
ಮರುದಿನ ಮತ್ತದೇ ಕಾರ್ಯ... ಬೆಳಗ್ಗೆ ಎದ್ದು ನನ್ನ ದೈನಂದಿನ ಕಾರ್ಯ ಮುಗಿಸಿ ಆಫೀಸಿಗೆಂದು ಹೊರಟೆ.. ಆದಿ ಇನ್ನೂ ಎದ್ದಿರಲಿಲ್ಲ, ನಾನು ಆಫೀಸಿಗೆ ಹೋಗಿ ಸಂಜೆ ಬರುತ್ತೇನೆಂದು ಆತನಿಗೆ ಹೇಳಿ ಹೊರಟೆ...
ಆಫೀಸಿಗೆ ಕೊಂಚ ಬೇಗನೇ ಬಂದ ನಾನು ಆಫೀಸಿನ ಕಾರ್ಯಗಳಲ್ಲಿ ಬ್ಯಸಿಯಾದೆ, ಅಂದು ಸ್ವಲ್ಪ ಹೆಚ್ಚೇ ಕೆಲಸದ ಒತ್ತಡವಿದ್ದುದರಿಂದ ನನಗೆ ರೂಮಿಗೆ ಹೋಗುವುದು ಕೊಂಚ ತಡವಾಗಿತ್ತು. ಅದಾಗಲೆ ಸಮಯ ರಾತ್ರಿ ೧೦ ಆಗಿತ್ತು , ರೂಮಿನತ್ತ ನಡೆದ ನನಗೆ ಒಂದು ದೊಡ್ಡ ಆಶ್ಚರ್ಯವೇ ಕಾದಿತ್ತು ,ಅಯ್ಯಾ ಬಾಗಿಲು ತೆರೆದೇ ಇದೆ, ಲೈಟುಗಳು ಆನ್ ಇದೆ, ನನ್ನ ರೂಂ ಮೇಟ್ ನ ಗೆಳೆಯನ ಪತ್ತೆಯೇ ಇಲ್ಲ.. ಕೊಂಚ ಹೊತ್ತು ಕಾದ ಬಳಿಕ ಅತ್ತಿತ್ತ ನೋಡಿದರೆ ನನ್ನ ಎರಡು ಅಂಗಿಗಳು ಕಾಣುತ್ತಿಲ್ಲ, ರೂಂ ಮೇಟ್ ನ ಸೂಟ್ಕೇಸ್ ಕಾಣುತ್ತಿಲ್ಲ, ವಾಟರ್ ಹೀಟರ್ ಹಾಗೂ ಪಾತ್ರೆಗಳೆಲ್ಲವೂ ನಾಪತ್ತೆ. ನೊಡಿ ಶಾಕ್ ಆಯಿತಾದರೂ ರೂಂ ಮೇಟ್ ಗೂ ಹಾಗೂ ಆತನ ಗೆಳೆಯನಿಗೂ ಫೋನಾಯಿಸಿದರೆ, ರೂಂ ಮೇಟ್ ಗೆ ಆತ ಬಂದಿರುವ ವಿಚಾರವೇ ಗೊತ್ತಿಲ್ಲ, ಆದಿಗೆ ಫೋನಾಯಿಸಿದರೆ ಆತ ಕರೆ ಸ್ವೀಕರಿಸುತ್ತಿಲ್ಲ. ಅಲ್ಲಿಗೆ ಅರ್ಥವಾಯಿತು ಆದಿ ಕಳ್ಳತನದ ಉದ್ದೇಶದಿಂದಲೇ ರೂಮಿಗೆ ಬಂದಿದ್ದ ಎಂದು, ಇನ್ನು ಮಾತನಾಡಿ ಏನು ಪ್ರಯೋಜನ ಎಂದು ತೆಪ್ಪಗೆ ಮಲಗಿದೆ..
